Method

1. 1

   Open the session

   State the terms aloud: this is a space for feminist health, art and activism; no medical care is offered; the purpose is to understand shared conditions, not to assign personal blame.

2. 2

   Agree the terms together

   Set out confidentiality, the right not to speak, the freedom to rest, and the option to pass on any question. Record them where everyone can read them.

3. 3

   Read the ten types

   Read the summary cards one at a time. After each, leave a pause. Ask a single question: does this describe anyone’s experience?

4. 4

   Trace the fault lines

   Identify where two types reinforce one another — medical and economic, racial and medical, digital and psychological. Harm tends to concentrate at these joins.

5. 5

   Move toward critical consciousness

   Ask who benefits from this remaining invisible, and which everyday practices sustain it. Gently move responsibility off the self and onto shared conditions — naming them clearly is itself a small change.

6. 6

   Close the session

   Invite one word from each person on how they are leaving. Agree one modest, doable next step — not a transformation, just a hopeful turn. Allow for rest afterwards; this is demanding work.

Notes

Metoda

1. 1

   Otwórz sesję

   Powiedz na głos zasady: to przestrzeń feministycznego zdrowia, sztuki i aktywizmu; nie udziela się tu opieki medycznej; celem jest zrozumienie wspólnych warunków, a nie przypisywanie osobistej winy.

2. 2

   Wspólnie ustalcie zasady

   Określcie poufność, prawo do milczenia, swobodę odpoczynku oraz możliwość pominięcia dowolnego pytania. Zapiszcie je w widocznym dla wszystkich miejscu.

3. 3

   Przeczytajcie dziesięć typów

   Czytajcie karty podsumowujące pojedynczo. Po każdej zróbcie pauzę. Zadajcie jedno pytanie: czy opisuje to czyjeś doświadczenie?

4. 4

   Prześledźcie linie pęknięć

   Wskażcie, gdzie dwa typy wzmacniają się nawzajem — medyczny i ekonomiczny, rasowy i medyczny, cyfrowy i psychologiczny. Krzywda zwykle koncentruje się w tych miejscach styku.

5. 5

   W stronę świadomości krytycznej

   Zapytajcie, kto korzysta z tego, że pozostaje to niewidoczne, oraz jakie codzienne praktyki to podtrzymują. Łagodnie przenieście odpowiedzialność z siebie na wspólne warunki — samo ich jasne nazwanie jest już małą zmianą.

6. 6

   Zamknij sesję

   Poproś każdą osobę o jedno słowo o tym, w jakim stanie wychodzi. Ustalcie jeden skromny, wykonalny następny krok — nie przemianę, lecz pełen nadziei zwrot. Przewidźcie odpoczynek później; to wymagająca praca.

Notatki

Method

1. 1

   Read the ten types

   Work through the summary cards. For each, note a word, a memory, or a response. Leave the spaces blank where nothing applies; absences are also evidence.

2. 2

   Notice which are most present

   Mark the two or three forms of endo violence that feel closest to your own experience right now. This will shift over time, which is the purpose of mapping.

3. 3

   Name the people

   Beside each, write who could help — a believing GP or gynaecologist, a friend who comes to appointments, a colleague, a relative, a peer who has been through it. One name is enough.

4. 4

   Name the communities

   Add the groups and spaces that hold knowledge: endo and chronic-pain peer groups, feminist health collectives, the Endo Violence community, patient organisations, online circles, the Clinix itself.

5. 5

   Name the resources

   Note the practical things within reach: a symptom diary, a trusted clinic or helpline, a benefits or workplace-rights adviser, a counsellor, a zine, a book, a reflective prompt. Small and local counts.

6. 6

   Pick one gentle next step

   Choose a single, modest move — message one person, look up one group, keep one record. Not a transformation; a small, hopeful turn that is possible this week.

Notes

Metoda

1. 1

   Przeczytaj dziesięć typów

   Przejdź przez karty podsumowujące. Przy każdej zapisz słowo, wspomnienie lub reakcję. Zostaw puste miejsca tam, gdzie nic nie pasuje; nieobecności również są dowodem.

2. 2

   Zauważ, które są najbardziej obecne

   Zaznacz dwie lub trzy formy Endo Violence, które obecnie są najbliższe twojemu doświadczeniu. To będzie się zmieniać z czasem, co jest właśnie celem mapowania.

3. 3

   Nazwij osoby

   Obok każdej zapisz, kto mógłby pomóc — lekarz lub ginekolog, który ci wierzy, przyjaciółka chodząca na wizyty, współpracownica, ktoś bliski, osoba, która sama przez to przeszła. Jedno imię wystarczy.

4. 4

   Nazwij społeczności

   Dodaj grupy i przestrzenie, które gromadzą wiedzę: grupy wsparcia dla osób z endo i bólem przewlekłym, feministyczne kolektywy zdrowotne, społeczność Endo Violence, organizacje pacjenckie, kręgi internetowe, sam Clinix.

5. 5

   Nazwij zasoby

   Zanotuj praktyczne rzeczy w zasięgu ręki: dziennik objawów, zaufaną przychodnię lub telefon zaufania, doradcę ds. świadczeń lub praw pracowniczych, terapeutę, zina, książkę, pytanie do refleksji. Liczy się to, co małe i lokalne.

6. 6

   Wybierz jeden łagodny następny krok

   Wybierz jeden skromny ruch — napisz do jednej osoby, sprawdź jedną grupę, zacznij prowadzić jeden zapis. Nie przemianę; mały, pełen nadziei zwrot, możliwy w tym tygodniu.

Notatki

Method

1. 1

   Fold the page

   Fold A4 in half three times to produce eight panels, then unfold. Cut a slit along the centre fold and form a small booklet. (A search for "8-page mini zine fold" will show the method.)

2. 2

   Cover: the flare

   On the front panel, represent a flare. Consider its colour and the conditions that accompany it.

3. 3

   A phrase you have heard repeatedly

   Record a dismissive phrase you have encountered — for example, "just a bad period" — at a size that reflects its weight.

4. 4

   The body as a place

   Represent the body as a landscape with its own conditions and boundaries. Mark where the difficulty concentrates.

5. 5

   Being believed

   Use the remaining panels to describe what being believed would involve. There is no incorrect response.

6. 6

   Circulate it

   Copy the zine and pass it on, or exchange it at a Clinix. The form is intended to circulate.

Metoda

1. 1

   Złóż kartkę

   Złóż A4 na pół trzy razy, by uzyskać osiem części, a następnie rozłóż. Natnij wzdłuż środkowego zagięcia i uformuj małą broszurę. (Wyszukanie "8-page mini zine fold" pokaże metodę.)

2. 2

   Okładka: zaostrzenie

   Na przedniej części przedstaw zaostrzenie objawów. Rozważ jego kolor i okoliczności, które mu towarzyszą.

3. 3

   Zdanie, które słyszysz wielokrotnie

   Zapisz lekceważące zdanie, które napotkałaś — na przykład "to tylko bolesna miesiączka" — w rozmiarze odzwierciedlającym jego ciężar.

4. 4

   Ciało jako miejsce

   Przedstaw ciało jako krajobraz z własnymi warunkami i granicami. Zaznacz, gdzie koncentruje się trudność.

5. 5

   Bycie wysłuchaną i uwierzoną

   Wykorzystaj pozostałe części, by opisać, na czym polegałoby bycie uwierzonym. Nie ma błędnej odpowiedzi.

6. 6

   Puść go w obieg

   Skopiuj zina i przekaż dalej lub wymień się nim na Clinix. Ta forma ma krążyć.

Method

1. 1

   Begin with an actual experience

   Recall an occasion when you were disbelieved or dismissed. Consider what would have helped in that situation, and record it as your first entry.

2. 2

   Note existing protections

   You are not beginning from nothing. List the records, phrasing, people, or routines you already rely on to defend yourself.

3. 3

   Draw on the group

   In turn, each person contributes one approach that worked for them. Record any that apply to your own situation.

4. 4

   Prepare set phrases

   Write the sentences you want available in advance — for example, "Please note in my records that you are declining this referral."

5. 5

   Include a digital protection

   Decide on one action online: reviewing an application’s use of your data, documenting a removed post, or helping keep a space safer for people of colour and trans people.

6. 6

   Combine and circulate

   Copy the completed sheets and combine them into one shared resource. It expands each time someone contributes.

Notes

Metoda

1. 1

   Zacznij od rzeczywistego doświadczenia

   Przypomnij sobie sytuację, w której ci nie uwierzono lub cię zlekceważono. Zastanów się, co by wtedy pomogło, i zapisz to jako pierwszy wpis.

2. 2

   Zanotuj istniejące zabezpieczenia

   Nie zaczynasz od zera. Wypisz dokumentację, sformułowania, osoby lub nawyki, na których już polegasz, by się bronić.

3. 3

   Skorzystaj z grupy

   Po kolei każda osoba dzieli się jednym podejściem, które u niej zadziałało. Zapisz te, które pasują do twojej sytuacji.

4. 4

   Przygotuj gotowe zdania

   Zapisz zdania, które chcesz mieć w gotowości — na przykład "Proszę odnotować w mojej dokumentacji, że odmawia Pan/Pani skierowania."

5. 5

   Uwzględnij zabezpieczenie cyfrowe

   Wybierz jedno działanie w sieci: sprawdzenie, jak aplikacja wykorzystuje twoje dane, udokumentowanie usuniętego posta lub pomoc w utrzymaniu przestrzeni bezpieczniejszej dla osób czarnych i osób transpłciowych.

6. 6

   Połącz i puść w obieg

   Skopiuj wypełnione arkusze i połącz je w jeden wspólny zasób. Rośnie on za każdym razem, gdy ktoś coś dołoży.

Notatki

Method

1. 1

   Notice the attribution of blame

   Identify the thought — "if only I had insisted," or "it was simply one poor clinician" — and record it without judgement.

2. 2

   Widen the frame

   Consider how many others have been failed in the same way. Where there is a pattern, the cause is structural rather than personal.

3. 3

   Name the structure

   A single clinician is neither the cause nor the remedy. Identify the training, funding and policy that shaped their practice.

4. 4

   Hold the complexity

   Individuals can cause harm while themselves being constrained by harmful systems. Both can hold. The aim is not to excuse, but to direct effort where it can produce change.

5. 5

   Locate care collectively

   Healing is not solely an individual responsibility. Consider what the group can hold together: rest, belief, advocacy, and creative work.

6. 6

   Direct the response

   Let anger settle into something doable and close to hand — keeping a record, believing one another, sharing a sheet, asking one question at the next appointment. Small, repeated acts are critical consciousness in practice.

Notes

Metoda

1. 1

   Zauważ przypisywanie winy

   Wskaż myśl — "gdybym tylko nalegała" lub "to był po prostu jeden zły lekarz" — i zapisz ją bez oceniania.

2. 2

   Poszerz perspektywę

   Rozważ, ile innych osób zostało zawiedzionych w ten sam sposób. Gdzie jest wzorzec, tam przyczyna jest strukturalna, a nie osobista.

3. 3

   Nazwij strukturę

   Pojedynczy lekarz nie jest ani przyczyną, ani lekarstwem. Wskaż szkolenie, finansowanie i politykę, które ukształtowały jego praktykę.

4. 4

   Pomieść złożoność

   Jednostki mogą wyrządzać krzywdę, same będąc ograniczone przez szkodliwe systemy. Oba mogą być prawdziwe. Celem nie jest usprawiedliwianie, lecz kierowanie wysiłku tam, gdzie może przynieść zmianę.

5. 5

   Umieść opiekę we wspólnocie

   Uzdrawianie nie jest wyłącznie indywidualną odpowiedzialnością. Rozważ, co grupa może utrzymać razem: odpoczynek, zaufanie, rzecznictwo i pracę twórczą.

6. 6

   Skieruj reakcję

   Pozwól, by gniew osiadł w czymś wykonalnym i bliskim — prowadzeniu zapisu, wzajemnym zaufaniu, podzieleniu się arkuszem, zadaniu jednego pytania na kolejnej wizycie. Małe, powtarzane gesty to świadomość krytyczna w praktyce.

Notatki